ΝΟΜΕΝΚΛΑΤΟΥΡΑ ΚΑΙ ΝΕΠΟΤΙΣΜΟΣ

Α!  ΝΟΜΕΝΚΛΑΤΟΥΡΑ

Τελευταία έχει γενικευτεί η χρησιμοποίηση των λέξεων «ΝΟΜΕΝΚΛΑΤΟΥΡΑ» και «ΝΕΠΟΤΙΣΜΟΣ», είναι σημεία του καιρού μας, είναι πολιτικά και κοινωνικά φαινόμενα με αρνητικές επιπτώσεις και όχι θετικές, εποικοδομητικές, δημιουργικές.

Ο όρος νομενκλατούρα είναι μια λατινογενής λέξις (nomenclature) που σημαίνει «κατάλογος ονομάτων», έχει σημαντικό εννοιολογικό περιεχόμενο και χρησιμοποιείται εις την κοινωνιολογία και πολιτικήν.  Ο κατάλογος των ονομάτων περιλαμβάνει τας ηγετικάς θέσεις εις τα όργανα του κράτους και του κόμματος, καθώς και των οικονομικών μονάδων και κοινωνικών οργανώσεων, που επηρεάζουν την πολιτικήν και οικονομικήν ζωή ενός τόπου.

Η νομενκλατούρα αποτελεί σήμερα την προνομιούχο ηγετική κοινωνική τάξη των κρατικών και οικονομικών αξιωματούχων, κατέχει τις θέσεις κλειδιά στον κρατικό και κομματικό μηχανισμό, ο οποίος με την πολυετή και ασφυκτική άσκηση της εξουσίας και την πρακτική του «πολιτικού αποκλεισμού» των ανεπιθύμητων, διολίσθησε την Ελλάδα μας σε μια μορφή αναιμικής ή αναπηρικής Δημοκρατίας και τελικά με τα δύο Μνημόνια στην υποτέλεια, στην εκχώρηση της Εθνικής και οικονομικής κυριαρχίας και στο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό χάος, στην δυστυχία, στη συμφορά. Είναι φαινόμενο νοσηρό, νοθεύει την ουσία του «Δημοκρατικού μας Πολιτεύματος», και ακολουθεί επικίνδυνη πορεία μετάλλαξης και διαστροφής του ισχύοντος πολιτεύματος, σε ένα ιδιόμορφο καθεστώς, που το ηγεμονεύουν εξωθεσμικοί παράγοντες και δυνάμεις, άνθρωποι δηλαδή της διαπλοκής, σκοτεινές, ανάλγητες και μισητές κλίκες ατόμων προς επιδίωξη πάντα ιδιοτελών και ανομολόγητων σκοπών. Ένα απλό παράδειγμα του αόρατου κομματισμού (εννοείται των κομμάτων εξουσίας) που εξελίσσεται σε μια ορατή φθοροποιό διαπλοκή και διαστροφή του κράτους και της κοινωνίας. Κρατικοί λειτουργοί, προαγόμενοι με κομματικά καθαρώς κριτήρια, ανώτατοι Δικαστικοί, γενικοί διευθυντές Υπουργείων.

Β!     ΝΕΠΟΤΙΣΜΟΣ

(Από το Λατινικό nepos otis που σημαίνει εγγονός, ανεψιός)

Είναι η κυριαρχία μιας οικογένειας σε ορισμένο τομέα ομαδικής ζωής και ιδίως δράσης. (οικογενειοκρατία).

Είναι η εκμετάλλευση των δυνατοτήτων που δίνει σε κάποιον η εξουσία, η θέση που κατέχει για να εξασφαλίσει σε συγγενείς και φίλους αξιώματα, δημόσιες θέσεις, και προσβάσεις για σχέσεις και γνωριμίες.

Είναι η σκανδαλώδης τάσις των προσώπων που πρωταγωνιστούν στην πολιτική και οικονομική ζωή του τόπου και στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της εν τη καταλήψει ανωτέρων θέσεων και αξιωμάτων στους μηχανισμούς εξουσίας, προτιμήσεως των συγγενών, υπό των ισχυρών προσώπων.

Είναι το άλλο, εξ ίσου νοσηρό φαινόμενο σήψης, της κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής ζωής με τα γνωστά συμπτώματα διάλυσης. Είναι φαινόμενο Αντισυνταγματικό, απαράδεκτο, άδικο, απεχθές, αναξιοκρατικό που νοθεύει το ήδη πάσχον «Δημοκρατικό Πολίτευμα».

Είναι ένα κοινωνικό και πολιτικό φαινόμενο που δεν έχει υγιείς βάσεις, και οδηγεί τη χώρα σε σταδιακή ηθική παρακμή, διότι στην κατάληψη των θέσεων άσκησης εξουσίας, αντί των ενάρετων, εργατικών, εντίμων, ηθικών, ακέραιων και καταλλήλων προτιμώνται οι συγγενείς και κομματικοί φίλοι.

Στην Καστοριά, μετά την Μεταπολίτευση (1974) – δύο πολιτικά πρόσωπα έφτιαξαν προσωπικές – επωφελείς κερδοσκοπικές και κερδοφόρες επιχειρήσεις οικογενειοκρατίας. Ένας νεοδημοκράτης, ο επονομαζόμενος «Σατανούργος», δολοπλόκος ή Εωσφόρος και ένας Πασόκος, ο επονομαζόμενος «Αυτοκράτορας», ή Παντοκράτορας ένα πρόσωπο, επιπροσθέτως χωρίς ηθικές αναστολές. Αυτές οι δύο προνομιούχες πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές τάξεις πολιτικών αξιωματούχων ακόμα και σήμερα, διαδραματίζουν είτε στο προσκήνιο, είτε στο παρασκήνιο αρνητικό και επονείδιστο ρόλο για τα συμφέροντα του τόπου.  

ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΖΩΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ - ΕΝΑ ΑΚΡΩΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΘΕΜΑ

ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΣ

Κατά κανόνα είναι το άτομο που ασχολείται με πνευματικές δραστηριότητες και χαρακτηρίζεται από βαθειά φιλοσοφική σκέψη.

ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

Είναι το άτομο που έχει σπουδάσει σε Ανωτάτη Σχολή το αντικείμενο ορισμένης επιστήμης και πήρε το σχετικό πτυχίο.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Είναι εκείνο το άτομο που ανήκει ή αναφέρεται στο πνεύμα και κυρίως στην ικανότητα του ανθρώπινου μυαλού να σκέφτεται, να εκφράζει τις σκέψεις του ελεύθερα (Ελευθερία σκέψης), να διαλογίζεται, να προσφέρει ανιδιοτελώς την υποστήριξή του στους Εθνικούς, Δημοκρατικούς, Κοινωνικούς, πολιτικούς και άλλους ευγενικούς αγώνες, πάντα επ’ ωφελεία του Έθνους, της χώρας και των κατοίκων της, της ομαλής λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος, της Δικαιοσύνης, των Θεσμών και του κοινωνικού συνόλου, της Ισονομίας, της Ισοπολιτείας, της Αξιοκρατίας, της Διαφάνειας και του Ήθους και της Ηθικής. Επίσης, ο πνευματικός άνθρωπος οφείλει να ασκεί κριτική, να επικρίνει έντονα και να στηλιτεύει με θάρρος και παρρησία την τοπική ΝΟΜΕΝΚΛΑΤΟΥΡΑ και τον τοπικό ΝΕΠΟΤΙΣΜΟ, όλα τα κατεστημένα πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά και τηλεοπτικά συμφέροντα, τα επιβλαβή για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό, ότι εμποδίζει την πρόοδο και προκοπή αυτού του τόπου, που είναι άξιος καλύτερης μοίρας. Να ασκεί δριμύτατη κριτική στην εξουσία και τα απεχθή πρόσωπα που την ασκούν, να καυτηριάζει την οικονομική και κοινωνική αδικία και παράλληλα να υπερασπίζεται σθεναρά το Σύνταγμα και τους Θεσμούς, το Δίκαιο και το Ηθικό, τους πτωχούς, αδύναμους και ανυπεράσπιστους Καστοριανούς πολίτες.

Κατά την τελευταία τριακοπενταετία, παρατηρείται στον επιστημονικό και πνευματικό κόσμο της χώρας μία ατολμία, μία σιωπή, μία παράλυση μπροστά στα κατακλυσμιαία φαινόμενα της διαφθοράς, της διαπλοκής, την έκλυση ηθών και αξιών. Επίσης, παρατηρείται ο εκμαυλισμός και εκφαυλισμός της δημόσιας ζωής και παντού η ανάδειξη σε κρατικά και αιρετά αξιώματα – κατά κανόνα – φαύλων, καιροσκόπων, ιδιοτελών άσχετων και ανίκανων προσώπων.

Σε όλα αυτά τα ασυνήθιστα και σκανδαλώδη και ποινικώς κολάσιμα φαινόμενα, επικρατεί σιωπή, απροθυμία καταγγελτικού λόγου, λεκτική αντίσταση. Αιτία: Ο συμβιβασμός, ο φόβος, το πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό κόστος, όλες οι συνέπειες των επιλογών αντιστράτευσης και εναντίωσης στα κατεστημένα άνομα και ανίερα συμφέροντα, ό,τι επιφέρει εναρμόνιση, υποταγή και καλοπέραση.   

Τα φαινόμενα αυτό έχουν σχέση με όλα τα Έθνη και τους λαούς γιατί σημαντικός αριθμός των διανοουμένων προσαρμόζεται στο κατεστημένο, προχωρεί σε συνεργασία με τις εξουσίες ή για ευνόητους λόγους προτιμά τη σιωπή. 

Άλλοι, για λόγους καθαρά ιδιοτελείς φιλοδοξούν την ένταξή τους στους κομματικούς μηχανισμούς και την προσκόλληση στους ισχυρούς της εξουσίας ως σύμβουλοι ή προπαγανδιστές, έναντι αδράς αμοιβής. Σπανίζει η ρήξη και η σύγκρουση και η υπεράσπιση της αλήθειας, της δικαιοσύνης, της κοινωνικής αλληλεγγύης, της ηθικής, του αδύναμου και άνεργου πολίτη. Οι γενναίες φωνές του μεσοπολέμου και των δεκαετιών ’40, ’50, ’60, ’70, ’80 και ’90, λιγόστεψαν τρομακτικά και ο ρόλος των πιονιέρων σε αγώνες, εκδημοκρατισμό και πάταξη της διαφθοράς περιορίζεται δραματικά. Ένα κενό αλαλίας και αφασίας κυριαρχεί στις κοινωνίες και ειδικά στην Καστοριανή κοινωνία.

Κανένας διανοούμενος στο Νομό μας, πλην του Πάνου Κρίκη, του προμάχου και ασύγκριτου αρθρογράφου και συγγραφέως και σε ορισμένες περιπτώσεις του ποινικολόγου και πολιτικού Νίκου Βασιλειάδη, δεν αποτολμά την πραγμάτωση του πνευματικού και ηθικού του χρέους για την παγκοσμιοποίηση, για επισήμανση της μονοπωλιακής κυριαρχίας των ΜΜΕ, για τις πολιτικές και άλλου είδους «μαφίες», για τη συρρίκνωση του κλάδου της γουνοποιΐας, για τη διαφθορά, για το σαθρό και φαύλο πολιτικό-κοινωνικό-οικονομικό σύστημα, για την επικράτηση στον Νομό μας διεφθαρμένων, φαύλων και ανίκανων δημοσίων προσώπων.

Μακριά ο ναρκισσισμός, η αδιαφορία και η εξάρτηση από την κομματική εξουσία, τέλος στη σιγή που δηλητηριάζει τον ιδιωτικό και δημόσιο βίο μας.

Οι διανοούμενοι είναι οι κυριώτεροι υπεύθυνοι για την πολιτική και κοινωνική διάβρωση του τόπου. Ο πνευματικός κόσμος έχει χρέος να υπερασπίζεται το δημοκρατικό μας πολίτευμα, την λειτουργία των θεσμών, την ισονομία και ισοπολιτεία, την εφαρμογή των νόμων προς κάθε κατεύθυνση και την προστασία του πολίτη και της περιουσίας του από τους ανεξέλεγκτους κουκουλοφόρους.

Οι Καστοριανοί πολίτες, εργάτες, αγρότες, κτηνοτρόφοι, δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι, συνταξιούχοι και μικρομεσαίοι είναι οι βασικές αξίες του ομαλού μας κοινωνικού βίου και επιβάλλεται η προστασία των δικαιωμάτων τους.

Αληθινοί άνθρωποι του πνεύματος είναι οι θαρραλέοι και ανυπότακτοι, οι ευαίσθητοι και ικανοί να προβάλλουν αντίσταση στην πολιτική των ηγετικών ομάδων στους ΝΕΠΟΤΙΣΤΕΣ και την ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΟΚΡΑΤΙΑ και να καταγγέλλουν με παρρησία τις ατιμωτικές και συμφεροντολογικές πράξεις των ασκούντων την εξουσία.

Ο πνευματικός κόσμος της Καστοριάς, (αν βέβαια υπάρχει) έπρεπε να αποτελεί τον δυναμικό πυρήνα της αλήθειας και της Δικαιοσύνης και να υπερασπίζεται με σθένος τα δικαιώματα του Καστοριανού πολίτη και την ευημερία τους. χρέος του να διαφωτίζει την κοινή γνώμη για κάθε είδους εκτροπή και να εντάσσεται στην αγωνιστική πρωτοπορία των πολιτών. Οι διανοούμενοι πρέπει να συγκροτούν ένα κοινό μέτωπο εναντίωσης κατά του ψεύδους, των δολιοτήτων, της απάτης και της ραδιοτηλεοπτικής τοπικής ασυδοσίας, που παραβιάζει το Σύνταγμα και το Συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της «ΙΣΗΓΟΡΙΑΣ», που σημαίνει δικαίωμα συμμετοχής στα πάνελ για συζητήσεις Εθνικό-πατριωτικού ενδιαφέροντος καθώς και πολιτικού, κοινωνικού, οικονομικού, πολιτιστικού κλπ. που στερείται αντικειμενικότητας, χωρίς να ξεχνάμε ότι η τηλεόραση είναι Δημόσιο και παιδαγωγικό μέσον. Η σωστή θέση των πνευματικών ανθρώπων είναι πλάϊ στους ανίσχυρους και απολησμονημένους πολίτες.

Οι διανοούμενοι πρέπει να ενσαρκώνουν την ανεξαρτησία, το αδιάφθορο του χαρακτήρα, την ευθύτητα, την ειλικρίνεια, την εντιμότητα και το ήθος, χωρίς να υποτάσσονται στις εξουσίες και χωρίς να ενδίδουν σε προκλήσεις ή να προσδοκούν προσοδοφόρα αξιώματα. Απαιτείται κριτικό πνεύμα προσήλωση στις πατροπαράδοτες ηθικές αξίες της Φυλής μας, υπεράσπιση των πολιτιστικών παραδόσεων της Καστοριάς και κυρίως αντίσταση σε κάθε εκδουλωτική – αλλά πλουσιοπάροχη – προσκόλληση σε «μαφίες».

Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΩΝ ΜΕΣΩΝ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

Ένα από τα πιο τραγικά γεγονότα αυτού του τόπου είναι πως όλα αυτά τα χρόνια διαμορφώθηκε ένας πολιτικός, κοινωνικός και οικονομικός ιστός, ο οποίος δεν μπόρεσε να αποτρέψει ή έστω να περιορίσει την οικονομική κρίση που ξέσπασε την δεκαετία του ογδόντα με τις δυσμενέστατες επιπτώσεις που είχε για τον Νομό μας, όπως η ανεργία, η συρρίκνωση του πληθυσμού, η αδυναμία των γουνοποιητικών επιχειρήσεων να πληρώσουν τα χρέη τους κ.λ.π.

Βέβαια, απαλλαγμένοι ευθυνών δεν είναι και οι βουλευτές των δύο κομμάτων εξουσίας, ούτε ο επικεφαλής της τότε Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης , ούτε οι φορείς του κλάδου της γουνοποιίας, οι οποίοι με τους αδέξιους χειρισμούς και την ασυνάρτητη πολιτική που οφείλονταν στην έλλειψη δημιουργικής φαντασίας και σχεδιασμού, δεν υπέδειξαν έγκαιρα μια σειρά από μέτρα που θα απέτρεπαν ή θα περιόριζαν τις τόσο καταστροφικές και αρνητικές επιπτώσεις. Πολύ φοβάμαι πως μετά τις Νομαρχιακές και Βουλευτικές εκλογές του 2006 και 2007 υφάνθηκε στο παρασκήνιο ένας νέος πολιτικός, κοινωνικός και οικονομικός ιστός, ένας ιστός που διέπεται από έλλειψη ηθικών ενδοιασμών, ο οποίος θα προσφέρει πολύτιμη βοήθεια στο ήδη κατεστημένο, σε κάποιες προνομιούχες τάξεις και κατ’ επέκταση σε πρόσωπα – οικονομικούς κολοσσούς –, αλλά και με μεγάλες δανειακές υποχρεώσεις.

Εύχομαι να διαψευστώ, αλλά προβλέπω ότι τίποτα δεν θα αλλάξει για τις προνομιούχες τάξεις, τους ανθρώπους της φτωχολογιάς, του κόπου και του μόχθου, τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, τους αγρότες και κτηνοτρόφους, τους παραγωγούς, τους ιδιωτικούς και δημοσίους υπαλλήλους, τους γουνεργάτες, τους άνεργους και όλους τους μη προνομιούχους Καστοριανούς.

Η νέα αυτή συντεχνία της πολιτικής και οικονομικής νομενκλατούρας, δέσμια των προεκλογικών της δεσμεύσεων προς τους προνομιούχους, πλαισιωμένη και συνεπικουρούμενη από τα διαπλεκόμενα συμφέροντα και μερικά παπαγαλάκια των ηλεκτρονικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης οδηγεί σε ευνοϊκές παροχές και ρυθμίσεις υπέρ των ολίγων οικονομικά εύρωστων και στον παραμερισμό των πτωχών, των σκληρά εργαζομένων και αγωνιζομένων, των αδικημένων που αποτελούν και την πλειοψηφία των κατοίκων του Νομού.

Σ’ αυτό το αδηφάγο κατεστημένο που χαρακτηρίζεται μόνο από συμφεροντολογία, από την αρχή παρέχει βοήθεια ένας καινούργιος παράγων που επιτείνει τη γενικότερη ανωμαλία στον τόπο, με αποτέλεσμα την υποβάθμιση των αξιών και της πολιτικής ζωής. Είναι η επιθετική ευτέλεια, η παραπληροφόρηση, η έλλειψη αντικειμενικότητας, η έλλειψη και η στέρηση του δικαιώματος του διαλόγου σε πρόσωπα, ώστε ο καθένας να παίρνει εναλλάξ το λόγο και να διατυπώνει την άποψή του επάνω σε κάποιο θέμα ή πρόσωπο. Πρόσωπα χωρίς τη στοιχειώδη ευρύτητα γνώσεων, χωρίς γενικές γνώσεις πολλών κλάδων του επιστητού, χωρίς πνευματική και ψυχική καλλιέργεια, χωρίς πολιτική παιδεία, χωρίς την απαιτούμενη ευγένεια, την καλή συμπεριφορά, τη σύμφωνη με τους κανόνες που η κοινωνία έχει επιβάλλει, χωρίς την στοιχειώδη τήρηση των κανόνων που επιβάλλει η δημοσιογραφική δεοντολογία και το άρθρο 15 του Συντάγματος, πρόσωπα με κακίες και ταπεινά αναξιοπρεπή αισθήματα και μικροπρεπή συμπεριφορά διαμορφώνουν πνευματικά, ηθικά, πολιτικά την κοινή γνώμη.

Ορισμένα από τα πρόσωπα αυτά διακρίνονται για την υπερβολική τους έπαρση και συμπεριφέρονται ως αφεντικά προς την απροστάτευτη κοινή γνώμη, την παραπληροφορούν, την εξάπτουν με ανούσιες αναφορές σε πρόσωπα και γεγονότα ήσσονος ενδιαφέροντος και σημασίας, εννοούν να την κανοναρχούν, να της καλλιεργούν αισθήματα αφροσύνης, και να την οδηγούν σε κρίσεις και ερμηνείες ισοπεδωτικές, αντί να συντελούν στην Εθνική πνευματική, ηθική, πολιτιστική και πολιτική ακόμη βελτίωσή της.

Έτσι, ο λαός της Καστοριάς γίνεται αντικείμενο μιας απαράδεκτης εκμετάλλευσης για λόγους επιχειρηματικών και όχι μόνον. Εκείνο που έχει σημασία είναι η συστηματική προσπάθεια των ανθρώπων των ηλεκτρονικών Μέσων Ενημέρωσης και του έντυπου Τύπου με μια ή δύο φωτεινές εξαιρέσεις, να αλλοτριώσουν τη συνείδηση των πολιτών, πράγμα που εν πολλοίς το επιτυγχάνουν. Για λογαριασμό ποίων; Των ανόμων συμφερόντων, των ανθρώπων της διαπλοκής, των πολιτικών – υπό την ευρείαν έννοιαν – που τους προσφέρουν υλικά οφέλη και τους άρχοντες εκείνους της Αυτοδιοίκησης Α΄ και Β΄ βαθμού που τους χρηματοδοτούν αφειδώς υπό τον τύπο της… προβολής του έργου των.

   «Αιχμάλωτη» των Μ.Μ.Ε. η κοινή γνώμη, στην ξέφρενη ασυδοσία των λαϊκιστών, παρακολουθεί κάθε πρωί και βράδυ τα ίδια χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο κουτσομπολίστικα πράγματα, χωρίς καμία αντίσταση, γιατί οι πολίτες της Καστοριάς που αντιστέκονται σε όλη αυτή την απρέπεια και ασχημοσύνη, οι άνθρωποι που διακρίνονται για το σθένος και την ελευθεροφροσύνη τους είναι ανεπιθύμητοι.         Μ’ αυτόν τον τρόπο ενθαρρύνεται ο κατήφορος σε όλα τα επίπεδα. Άρα, κανείς δεν μπορεί να αποτελέσει το ανάχωμα, κανείς δεν μπορεί να βάλει φραγμό στην ασυδοσία αυτή.

Όπως έγραψα σε προηγούμενα άρθρα μου, οι πραγματικοί πατριώτες, οι συνετοί, οι ευρυμαθείς, οι δυναμικοί, οι ακέραιοι και αδιάφθοροι αυτού του τόπου – πλην εξαιρέσεων – έχουν τεθεί στο περιθώριο, σε αναγκαστική αποστρατεία και έτσι η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο. Πρωτοστατούν, με μερικές φωτεινές εξαιρέσεις, οι ανεπαρκείς, οι αποτυχημένοι επαγγελματικά, οι οικονομησάκηδες, τα διάφορα λαμόγια και όλα τα στοιχεία που ευθύνονται για την οικονομική, κοινωνική, πολιτιστική και πολιτική οπισθοδρόμηση αυτού του τόπου, που η φύση του χάρισε μια σπάνια φυσική ομορφιά.

Τιμητική εξαίρεση στο συννεφιασμένο αυτό τοπίο των Μ.Μ.Ε. αποτελούν κάποιοι μη επαγγελματίες δημοσιογράφοι, όπως και οι δεκάδες Καστοριανοί αρθρογράφοι και σχολιαστές των τοπικών εφημερίδων, αλλά και οι Καστοριανοί της Αθήνας, Θεσσαλονίκης και παροικιών του εξωτερικού, που με τα εμβριθή τους κείμενα και τις επιστημονικές, φιλολογικές, ιστορικές και άλλου είδους μελέτες τις οποίες δημοσιεύει ο Τύπος, εξυψώνουν ποιοτικά τον έντυπο Τύπο.

Για το τι ισχύει σχετικά με τα Μ.Μ.Ε., παραθέτω το σχετικό άρθρο 15 του Συντάγματος σε άλλο άρθρο μου. Εδώ, απλώς αναφέρω ότι παρά την διάταξη αυτή, κάποιοι φωστήρες παραβαίνουν απροκάλυπτα όχι μόνον αυτά που επιτάσσει το Σύνταγμα και οι Νόμοι του κράτους, αλλά και η δημοσιογραφική δεοντολογία.

Συγκεκριμένα: Δεν τους διακρίνει η αντικειμενικότητα, απαραίτητη αρετή για τα Μ.Μ.Ε. και τους δημοσιογράφους. Η πληροφόρηση και η μετάδοση των ειδήσεων είναι μονόπλευρη, δεν είναι πλήρης και αντικειμενική, αφού δεν δίδεται η δυνατότητα του αντιλόγου για την προβολή και διαφορετικών απόψεων. Πνευματικά προϊόντα του γραπτού λόγου όπως π.χ. περισπούδαστα άρθρα και μελέτες τοπικού και Εθνικού ενδιαφέροντος ή βιβλία κορυφαίων ανθρώπων που έχουν διακριθεί για τον πατριωτισμό τους, την προσήλωσή τους στα Εθνικά και πολιτικά ιδεώδη, την ηθική, κοινωνική, επιστημονική και επαγγελματική τους δραστηριότητα αγνοούνται κατά τρόπον προκλητικό. Η μεροληψία και η μικρότητα που χαρακτηρίζονται από ταπεινά και ευτελή κίνητρα στο αποκορύφωμά τους.

Πανηγυρικοί λόγοι που εκφωνούνται στον Μητροπολιτικό Ναό σε δημόσιες τελετές για τον εορτασμό Εθνικών επετείων ή άλλων εκδηλώσεων δημοσίου χαρακτήρα δεν μεταδίδονται, γιατί ο ομιλητής δεν είναι πρόσωπο αρεστό και επιθυμητό στους καναλάρχες και σε μια ομάδα «δημοσιογράφων».

Τέλος, ούτε συζήτηση για προγράμματα πολιτιστικής ανάπτυξης του τόπου, σε ότι αφορά τον πολιτισμό και ειδικότερα ότι ευνοεί, υπηρετεί και προωθεί την ανάπτυξή του.

Ένας από τους πολλούς λόγους της ηθικής, πολιτικής, πολιτιστικής και κοινωνικής παρακμής του τόπου μας, που πολλοί κάνουν λόγο και όχι εγώ, είναι και όσα παραπάνω αναφέρονται.

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΠΟΙΜΕΝΕΣ ΚΑΙ Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΤΗΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ; ΓΙΑΤΙ ΚΑΘΕΥΔΕΙ; - ΑΚΡΩΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΡΘΡΟ

Είναι φανερό πια και προκύπτει και από τα δημοσιεύματα του εντύπου Τύπου και τις εκπομπές των ηλεκτρονικών ΜΜΕ ότι η κοινωνία μας νοσεί βαθύτατα και βρίσκεται σε παρακμή. Σήψη ηθική, σήψη κοινωνική και πολιτική, πλήρης κατάρρευση των ηθικών αρχών και αξιών, διαφθορά πολιτική και κοινωνική, χαλάρωση των συνειδήσεων, ένας ηθικός, πολιτικός και κοινωνικός ξεπεσμός. Μια κοινωνία σε παρακμή. Όλα έχουν διαταραχθεί. Η παιδεία ανύπαρκτη, το σύστημα Υγείας σε ποιοτική υποβάθμιση, αύξηση της εγκληματικότητας, οι νεολαίοι έχουν είδωλα και όχι πρότυπα, και οι ψυχικές ασθένειες σε έξαρση.

Και μπροστά σε όλα αυτά οι ποιμένες του λαού και η πνευματική ηγεσία απέχουν. Και στην Καστοριά το φαινόμενο αυτό δίνει στους πολίτες της τροφή για σχόλια. Εύλογα διερωτώνται οι Καστοριανοί πού είναι η λεγόμενη πνευματική ηγεσία του τόπου; Οι πνευματικοί μας ταγοί και αφυπνισταί των συνειδήσεων; Πού είναι ο Δικηγορικός Σύλλογος Καστοριάς, το πρώτο Επιστημονικό Σωματείο του Νομού, το οποίο σύμφωνα με το άρθρο 199 παρ. δ΄, «αποφασίζει περί παντός γενικοτέρου ζητήματος Εθνικού ή Κοινωνικού περιεχομένου» »; Ένα άρθρο που ποτέ οι εκάστοτε πρόεδροι του Δικηγορικού Συλλόγου εφάρμοσαν, πλην του υποφαινομένου, όταν διετέλεσε πρόεδρος του Δ. Σ. Καστοριάς.

Όλοι και όλα βρίσκονται σε αδράνεια, σε απραξία, σε γενική και απόλυτη αδιαφορία. Οι ποιμένες και η πνευματική ηγεσία της Καστοριάς καθεύδουν εν μέσω των πολιτικών και άλλων σκανδάλων, της παρακμής, της αναξιοκρατίας, της φαυλοκρατίας, του πολιτικού και κοινωνικού αμοραλισμού. Δεν πήραν ποτέ στα χέρια τους την σκυτάλη για να δικαιώσουν τον σχηματικό ρόλο τους.

Η ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑ ΚΑΙ Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΕΚΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 15 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ; ΣΤΗΝ ΕΠΑΡΧΙΑ ΟΙ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΙ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΠΛΑΙΣΙΑ; ΑΣΦΑΛΩΣ ΚΑΙ ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΑ ΟΧΙ

                                                                 

Κατά το άρθρο 15 (παρ.2) του Συντάγματος του 1975, το οποίον κάλλιον εμού γνωρίζετε, «η ραδιοφωνία και η τηλεόραση υπάγονται στον άμεσο έλεγχο του κράτους. Ο έλεγχος και η επιβολή των διοικητικών κυρώσεων υπάγονται στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης που είναι ανεξάρτητη αρχή, όπως ο νόμος ορίζει. Ο άμεσος έλεγχος του Κράτους, που λαμβάνει και τη μορφή του καθεστώτος της προηγούμενης άδειας, έχει ως σκοπό την αντικειμενική και με ίσους όρους μετάδοση πληροφοριών και ειδήσεων, καθώς και προϊόντων του λόγου και της τέχνης, την εξασφάλιση της ποιοτικής στάθμης των προγραμμάτων που επιβάλλει η κοινωνική αποστολή της ραδιοφωνίας και της τηλεόρασης και η πολιτιστική ανάπτυξη της Χώρας, καθώς και το σεβασμό της αξίας του ανθρώπου και την προστασία της παιδικής ηλικίας και της νεότητας».

Σύμφωνα με την παραπάνω Συνταγματική διάταξη, η τηλεόραση, μεταξύ των άλλων, "έχει ως σκοπό και την αντικειμενική και με ίσους όρους μετάδοση πληροφοριών και ειδήσεων… καθώς και το σεβασμό της αξίας του ανθρώπου".

Η αντικειμενικότητα σημαίνει ΑΛΗΘΕΙΑ και ΑΜΕΡΟΛΗΨΙΑ, σημαίνει παρουσίαση και προβολή των γεγονότων που βασίζονται στην πραγματικότητα και όχι στις εκτιμήσεις και κρίσεις ενός μόνον ατόμου με υποκειμενική αντίληψη του αντικειμένου. Και η αντικειμενική μετάδοση είναι η απαραίτητη ΑΡΕΤΗ του ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ και όχι των κακών απομιμήσεων ή κακέκτυπων της Δημοσιογραφίας, που ευτελίζουν το λειτούργημα του Δημοσιογράφου.

Ο σεβασμός της αξίας του ανθρώπου συνίσταται στην συμπεριφορά που αρμόζει σε άτομα ηλικιωμένα, άτομα με επιστημονική και κοινωνική καταξίωση, με υπερπροσφορά σε αντικείμενα γενικότερης πνευματικής δραστηριότητος, με δυναμική παρουσία σε εθνικοπατριωτικούς πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες, με συμμετοχή σε ότι ενδιαφέρει και αφορά το κοινωνικό σύνολο μιας τοπικής κοινωνίας, με έντονη παρουσία στη Δημοσιογραφία χωρίς εισαγωγικά, με προβολή από τις στήλες πολλών επαρχιακών εφημερίδων και του Αθηναϊκού τύπου θεμάτων με ενδιαφέροντα Εθνικά – Πατριωτικά – Χριστιανικά, και Ιστορικά θέματα και με έμφαση στις παραδοσιακές Αξίες της Ελληνικής Φυλής. Μια εργώδης προσπάθεια, η οποία παραβλέπεται σκόπιμα από μικροψυχία και πνευματική ένδεια.

Επίσης, η διάταξη "με ίσους όρους", νομίζω ότι σημαίνει: Τα ίδια ισχύουν και για τον ένα και για τον άλλο, την ίση μεταχείριση και όχι την τηλεοπτική ανισότητα, την έλλειψη διακρίσεων, την επιλεκτική μέθοδο. Όταν οι εντεταγμένοι στο "σύστημα – τηλεοπτικό Σταθμό", "δημοσιογράφοι"- συνειδητά δεν παρουσιάζουν και αποσιωπούν γεγονότα σταθμούς στην Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τότε, παραβιάζουν ωμά την διάταξη του Άρθρου 15 του Συντάγματος και υπόκεινται σε κυρώσεις. Ουδείς ασύδοτος και ανεξέλεγκτος σε μια συντεταγμένη πολιτεία. Αλλά σε ένα κράτος φαύλο, ασύδοτο, διεφθαρμένο, άνομο και αναχρονιστικό, ποιος να επιβάλλει κυρώσεις στα ολίγα κατακάθια της με εισαγωγικά «δημοσιογραφίας»; Η χαμηλή ποιότητα της ενημέρωσης, και η παρακμή της Δημοσιογραφίας, αν έχασε μεγάλο μέρος από την πάλαι ποτέ αίγλη της, οφείλεται και στην απουσία ελέγχου αυτών που ασκούν δημοσιογραφία. Από τα γιουσουφάκια και τα λαμόγια κατά τους χαρακτηρισμούς του κ. Μάκη Κουρή. Με τέτοια άτομα, η τηλεόραση αντί να γίνει οδηγός ποιότητος, εγκυρότητος και αντικειμενικότητος κατολισθαίνει επικίνδυνα. Τα επαρχιακά Κανάλια χωρίς κανόνες και φραγμούς προκαλούν, παραπλανούν και υποβιβάζουν την επικαιρότητα στη φτωχή λογική τους και στα βιώματά τους με την ανοχή των ελεγκτικών οργάνων. Σε ένα άναρχο τοπίο, πειρατές συχνοτήτων, χωρίς να διαθέτουν άδειες λειτουργίας, χρησιμοποιώντας τηλεοπτικές συχνότητες, που αποτελούν δημόσια περιουσία, λειτουργούν επί της ουσίας αυθαίρετα. Πρόκειται ουσιαστικώς για πειρατεία που πραγματοποιείται εν ονόματι της ενημέρωσης από άτομα αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς. Θύμα αυτής της απαράδεκτης κατάστασης, είναι και ο υποφαινόμενος, αφού η προσωπικότητά του μειώθηκε βάναυσα καθότι δεν τηρούνται οι στοιχειώδεις κανόνες της δημοσιογραφικής δεοντολογίας.